Interview: Rosan Wenker

14 december 2020 20:00


Een roerige tijd bij Apollo’68. Niet alleen door Corona maar ook binnen het bestuur. Na ongeveer een jaar zonder een voorzitter te hebben gezeten lekte er al gauw een naam binnen de club. Een bekende naam want ze was toch de meeste weekenden wel langs de velden te vinden. Een jonge frisse wind, woonachtig in de voortuin van het complex. Een vrouw uit de dromen van menigeen, Mees Bakker heeft zelfs een poster van haar boven z’n bed hangen.
Rosan Wenker, en ik mocht haar interviewen.

Rosan, stel jezelf eens voor. Wat zouden de meeste mensen niet over jou weten?
Ik ben Rosan Wenker, 22 lentes jong en sta voor de klas als docent Nederlands op het RSG Wiringherlant in Wieringerwerf. Daarnaast studeer ik in Groningen voor mijn master, zodat ik straks les mag geven aan de bovenbouw van de havo/vwo. Ik denk dat de meeste mensen niet weten dat ik leef met een gluten- en koemelkallergie. Dit zorgt ervoor dat ik een speciaal dieet volg. Wanneer ik wel iets eet, word ik erg ziek. Hierdoor moet ik dus regelmatig een aanbod, zoals een biertje of gebakje, helaas afwijzen. 

Je hebt volgens mij nooit gevoetbald, waarom niet?
Ik heb inderdaad nog nooit gevoetbald bij een vereniging. Natuurlijk heb ik wel eens een balletje getrapt met mijn broer op het speelveldje naast ons huis. Waarom ik geen lid ben geworden is voor mij ook onduidelijk. Waarschijnlijk was mijn interesse er toen niet en paste het niet bij mijn andere sport. Ik heb namelijk jaren geturnd bij UDI-NEA en toen dat stopte ben ik verder gegaan bij SIU in Heerhugowaard. Daarna ben ik een aantal jaar actief geweest bij de volleybalvereniging RAP hier in Hensbroek met een meidenteam. We hebben daar veel plezier gehad, maar we werden ouder en de interesse in het spel verdween geleidelijk waardoor het team uit elkaar viel. Nu kan je me zo af en toe zien bij Sportstudio De Boer in Obdam. Hier doe ik lekker mijn eigen ding om mijn hoofd leeg te maken na een werkdag, maar natuurlijk ook om nog een beetje in ´shape´ te blijven.   

Heb je lang nagedacht of je je kandidaat zou stellen voor de vacature voorzitter?
Goede vraag! Ik heb er over het algemeen niet lang over nagedacht. Door mijn betrokkenheid bij de vereniging als onderdeel van de kantinecommissie zag ik dat de club een voorzitter miste. Een voorzitter is niet alleen het beeld van de vereniging, maar ook het aanspreekpunt en de persoon die ervoor zorgt dat alle werkzaamheden en activiteiten in goede banen worden geleid. 

Tijdens een gesprek aan de eettafel, beschreef ik wat volgens mijn idee een voorzitter moet doen. Toen kwam bij mij het besef dat ik dit zelf wel eens heel goed zou kunnen doen. Ik heb een dag met dit idee rondgelopen, maar heb het al snel weggestopt, want ´ik ben hier te jong voor, ik ben te druk met mijn studie en het past niet in mijn leven op dit moment.´ Een maand later is het balletje echt gaan rollen toen Kees Wijte in een vergadering van de kantine vroeg of het niet wat voor mij is. Toen besefte ik dat anderen het ook in mij zagen. Vervolgens is er een gesprek geweest met twee bestuursleden en heb ik meteen toegezegd dat ik dit avontuur aan wilde gaan. 

Waar ligt jouw talent als voorzitter?
Mijn talent ligt volgens mij bij het onderdeel van de communicatie. Ik heb zelf geen verstand van voetbal en wil mij daar dan ook zo min mogelijk mee bemoeien. Ik wil ervoor zorgen dat alle leden, vrijwilligers, sponsoren en supporters zich gezien en welkom voelen op het complex. Daarnaast zijn er veel kleine groepjes aanwezig in de vereniging, zoals de kantinecommissie, de klusgroep, de trainers etc. Het is wel van belang dat deze groepen op de hoogte blijven van elkaars werkzaamheden. Anders gaan er dingen langs elkaar lopen en dat levert frustratie in plaats van enthousiasme op. 

Ik ben van plan om een nieuwsbrief op te starten waar het wel en wee in te lezen is, maar waar ook wedstrijdverslagen, verjaardagen en rubrics zoals ´speler van de week´ de nieuwsbrief vullen. Daarnaast, zoals sommigen misschien al is opgevallen, schrijf ik iedere maand voor in het HB´tje een stukje met informatie, maar ook hier wil ik de betrokkenen in de schijnwerpers zetten. Ik run namelijk niet in mijn eentje de vereniging. Dit doe ik met zoveel meer personen. En hoe leuk is het om hen te leren kennen.

Je bent geen onbekende bij de club, zo is inmiddels de hele familie betrokken. Wat maakt dat jullie je zo inzetten voor de club?
De betrokkenheid is mij met de paplepel ingegoten. De betrokkenheid van mijn ouders bij de vereniging heeft ervoor gezorgd dat ik op jongere leeftijd vaak op het voetbalveld te zien was. Als mijn vader bijvoorbeeld terreindienst of kantinedienst had, was ik vaak zijn assistente. Na zo´n dag waren we moe, maar zeker voldaan. Deze voldoening is het voor ons meer dan waard om ons in te blijven zetten. Daarnaast brengt het verenigingsleven mensen in contact en zorgt het ervoor dat het dorp leeft en in beweging is. 

Er is geen dameselftal meer. Denk je nu er een vrouw als voorzitter is dit weer te realiseren is?
Natuurlijk heb ik hoop op een dameselftal, maar we moeten ook realistisch zijn: heel veel dames wonen er in Hensbroek nu ook weer niet en veel dames hebben te maken met onregelmatig werk, bijvoorbeeld in de zorg en zijn of worden zwanger. Door deze onzekere basis betekent het dat je pas een dameselftal hebt bij ongeveer 20 dames. Dit is vaak moeilijk te bewerkstelligen. Ik weet wel uit betrouwbare bronnen dat er een WhatsAppgroep is aangemaakt met heel veel meiden, dus zeg nooit nooit. 

Hoe hoop je dat Apollo'68 er over 4 jaar uitziet?
Ik hoop dat bij Apollo´68 het plezier nog steeds hoog in het vaandel staat en dat dit plezier zorgt voor veel betrokkenheid van de spelers, ouders en Hensbroekers. Ik kan het uiteindelijk echt niet alleen aan. We moeten het met z´n allen doen. Daarnaast hoop ik dat de aanwas bij de jeugd die nu opkomt aan heeft gehouden en dat we de jeugd goed hebben door kunnen laten stromen naar de senioren. Oftewel, ik hoop dat er een positieve stroom in het ledenaantal heeft plaatsgevonden. Daarnaast zie ik het voor me om meer samen te werken met de verenigingen in de buurt. We kunnen elkaar heel goed ondersteunen, maar uiteraard elkaar ook blijven uitdagen om zo tot een hoger level te komen. 

‘Try before you die'?
Ik heb als doel om ooit mee te doen aan een hardloopwedstrijd. De te lopen afstand maakt mij eigenlijk helemaal niet uit. Mijn deelname aan zo´n wedstrijd is al goed. Helaas is mijn poging tijdens de eerste lockdown om te starten met hardlopen mislukt, dus het duurt nog wel even voordat dit gaat gebeuren. 

Met welke 2 mensen zou je nog eens een goed gesprek willen hebben?
Ik zou heel graag een goed gesprek willen hebben met de burgemeester van gemeente Koggenland. De tent voor Apollo-Victoria zit mij nog steeds niet lekker en daar zou ik het heel graag met haar over willen hebben. Ook zal de huizenbouw in Hensbroek ter sprake komen tijdens dat gesprek. Daarnaast wil ik graag met Louis van Gaal in contact komen. Ik ben heel benieuwd naar zijn visie over het begeleiden van een team, de onderbouwing daarvan, maar ook wil ik graag weten hoe hij dit uitvoert. Wellicht heeft hij goede tips voor mij die ik in praktijk kan brengen als voorzitter. Zijn achtergrond als gymleraar trekt mij natuurlijk ook aan als docente.

Wat zou je de lezers van dit interview nog mee willen geven!?
Denk om jezelf en om de medemens. Let ook een beetje op elkaar. We moeten het samen doen. Samen Corona onder controle houden, samen de wereld redden en samen plezier beleven. 

voeg je eigen gadgets toe aan deze pagina!